A Travellerspoint blog

Mingalarbar Auspiciousness to you!

Hoi allemaal,

Ik ben in Myanmar! En niet zo'n beetje ook: ze hebben hier tussen 18.00 en 23.00 elektriciteit en het internet heeft er tot nu toe grotendeels uitgelegen. Ik ben blij dat ik de 'mail-functie' van mijn blog heb geactiveerd, want travellerspoint.com openen lukt totaal niet.

De vlucht was na alle stress best prima. De Egyptenaren in de vlucht van Frankfurt naar Cairo waren al vlaggen-zwaaiend en lachend van oor tot oor met elkaar aan het praten en feest vieren. Verder heb ik vrij weinig van 'de revolutie' meegekregen, aangezien ik moest overstappen en de enige vluchten die dag nog naar Bangkok, Nairobi en Dar es Salaam gingen. In Bangkok ging het nog bijna mis. Anderhalf uur voordat mijn vliegtuig moest vertrekken, kwam ik erachter dat je niet kon overstappen op een low cost airline. Ik moest dus binnen die tijd door de douane, mijn tas zien te vinden, inchecken, de problemen rond mijn visa oplossen (blijkbaar stond ik niet op een of andere lijst) en me helemaal gek rennen om op tijd bij de gate te zijn.

Het voelde heel vreemd en geweldig om in Yangon aan te komen. Vanuit de lucht zag het er al super orientalistisch uit: prachtige parken, gouden pagode's en versierde toegangspoorten. Zelfs de taxirit naar het hotel was redelijk avontuurlijk: het rook exotisch, op straat liepen koeien, monniken en reden allerlei rare karretjes. We kwamen zelfs nog langs de mooiste pagoda van allemaal: de Shwedagon Pagoda, maar daarover meer over een week of vijf. Ik heb alleen een wandelingetje door de stad gemaakt: op een plastic kinderstoeltje kippenorganen zitten eten en daarna de helft van mijn kleine teennagel verloren aan de ongelijk betegelde straten van Yangon.

Vandaag ben ik met een binnenlandse vlucht naar Sittwe gevlogen, in het westen van het land bij de golf van Bengalen. De stad heeft ongeveer 200.000 inwoners, maar stelt eigenlijk weinig voor. Ik vond een hotel met een geweldig grote en schattige kamer en besloot meteen voor 1 euro een fiets te huren. Zodra ik van de hoofdweg af reed verdween de chaos en reed ik door idyllische straatjes met pagoda's, krotten, kloosters en heel veel palmbomen. Daarna reed ik door naar View Point, waar je uitzicht hebt over de golf van Bengalen. Onderweg kwam ik slechts 1 keer andere toeristen tegen: bij het restaurantje waar ik lunchte.

Vanavond is er een festival aan de gang. De hele stad heeft zich bij het water begeven en is daar massaal aan het touwtje trekken met een karretje met een boom erop. Het was verschrikkelijk overweldigend allemaal. De openingsceremonie was heel officieel met hooggeplaatste mensen, trommels, traditioneel geklede meisjes, vuurwerk en zelfs het volledige regionale parlement van Rakhaing state dat onlangs is gevormd.

Ik werd behandeld als een celebrity. Overdag zeggen mensen al contant 'bye bye' tegen je, maar hier nam de aandacht even andere proporties aan. Mensen begonnen spontaan te juichen zodra ik in de buurt kwam! Mensen moesten me even aanraken en ze wilden van al hun kinderen een foto. Een mevrouw trok me zelfs schaamteloos met zich mee van de ene naar de andere hotspot om toch echt nog een foto te maken van die en die persoon, die vervolgens zijn beste dansmove aan met toonde. Toen ik besloot mee te gaan trekken (nou ja, dat werd tot op zekere hoogte ook voor me bepaald) gingen ze helemaal uit hun dak. Dat was waarschijnlijk het meest hilarische dat ze ooit gezien hadden...

Jullie vragen je misschien af wat ik in een internetcafe doe, terwijl daarginds het festival doorgaat. Nou, ik moest eventjes ademhalen. Het is allemaal nogal overweldigend. Daarnaast wilde ik graag nog even wat van me laten horen voor ik morgen de boot naar Mrauk-U pak. Want daar is het al helemaal primitief en hoef ik niet te hopen op een internetverbinding. Foto's houden jullie ook nog even van me te goed.

Myanmar is tot nu toe alles wat ik ervan verwacht had en nog heel veel meer. De verhalen kloppen: als mensen tegen je praten doen ze dat omdat ze nieuwsgierig naar je zijn en niet omdat ze wat van je willen. Als je iets koopt of geld wisselt zijn mensen eerlijk! Het voelt heel bevrijdend om niet steeds heel achterdochtig te hoeven zijn maar vollop in deze cultuur te kunnen duiken.

Tot zo ver dag 1. Ik ga nog even terug naar het festival en dan morgen op naar Mrauk-U.

DSC_3787.jpg
DSC_3788.jpg
Kamer_in_Sittwe.jpg
DSC_3818.jpg
Tug_of_War..ittwe_3.jpg
Tug_of_War..ittwe_2.jpg
Tug_of_War.._Sittwe.jpg

Posted by Sanne.A 06:41

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

WAUW! Kippevel. En niet alleen van dat gruwelijke verhaal over je verloren halve kleine teennagel.

by Ella

Sanne wat klinkt dat goed en wat een indrukken doe je op. Dat de mensen zo aardig en eerlijk zijn wat zal dat een prettig gevoel geven. En nu maar genieten ben heel benieuwd naar je foto,s

by ineke

Wow, ongelooflijk dat je daar nu ook echt bent! Dat zijn ook meer eerste indrukken dan een gemiddeld persoon in een week heeft, dus wel logisch dat je af en toe moet bijkomen. Ben heel benieuwd hoe het land nadat de eerste shock is weggevallen bevalt, dus keep us posted! x

by Els

Beste Sanne,
Het klinkt ongelovelijk wat jij in een paar dagen al heb meegemaakt. Jij bent een echte wereldreiziger. Vanmorgen hebben je moeder en ik je tweede verhaal helemaal besproken en geloof me, zij is echt heel trots op jou en wij kijken uit naar meer nieuws en willicht foto's van een land waar je geen toerist maar ontdekkingsreiziger wordt genoemd. x

by Bill Senden

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint