A Travellerspoint blog

Rambo Area

sunny 35 °C

Mawlamyine (Moulmein) is een van de grotere steden van Myanmar en ligt in de Mon staat. Hoewel de Mon in het verleden over een enorm rijk heersten en ze de hedendaagse Birmese cultuur zwaar hebben beinvloed, leven ze nu grotendeels in een klein hoekje in het Zuidoosten van het land. Moulmein fungeerde een tijdje als hoofdstad van de Britten en de vrouw van de laatste grote koning van Myanmar verhuisde ernaar na de dood van haar man. Het wordt omschreven als een vredig stadje waar de tijd grotendeels stil is blijven staan. Ik moet toch zeggen dat ik het meer gewoon een stad vond met veel motors, lawaai en weinig bijzonders. Wel prachtig was het oude koloniale huis waarin ik, en alle andere backpackers met mij, verbleef, met uitzicht over de rivier. Ik had een kamer aan de voorkant van het huis, grenzend aan het balkon en werd dan ook door de fantastisch vriendelijke staff benoemd tot captain, aangezien ik vooraan op het ‘schip’ sliep.

DSC_4111.jpg

Zonsonderg.._balkon.jpg
(zonsondergang vanaf mijn balkon)

Ik was vooral naar Moulmein gekomen om een bezoekje te brengen aan de Birma spoorlijn en om de prachtige boottocht naar Hpa An te kunnen maken. Thanbyuzayat ligt 2,5 uur in een overvolle lokale bus ten zuiden van Moulmein en vormde het Birmese uiteinde van de Birma spoorlijn. Eerst bezocht ik de begraafplaats waar onder andere vele Nederlanders, Britten, Indiers en Australiers begraven liggen. De Nederlanders waren allemaal gearresteerd in Singapore om ze vervolgens aan de spoorlijn te laten werken. Het was erg surrealistisch en indrukwekkend om in de immense hitte en in deze exotische omgeving een hele rij grafstenen van Janssens en de Vriesen te zien liggen. Ik kreeg veel uitleg van de beheerder van de begraafplaats en mocht zelfs zijn fiets even lenen om anderhalve kilometer verder een kijkje te nemen bij de daadwerkelijke spoorlijn. Er is niet heel veel te zien, een spoorlijn en een Japanse locomotief. Het museum is inmiddels alweer verdwenen. De begraafplaats vormt meteen de meest zuidelijke, te bereiken plek in Myanmar. De rest van de ‘staart’ is gesloten voor buitenlanders. Sommigen proberen toch wanhopig te wachten op vluchten naar onbekende eilanden in het zuiden, maar de vluchten lijken altijd morgen te gaan, en nooit vandaag.

DSC_4086.jpg

DSC_4088.jpg

DSC_4099.jpg

Ik miste net de bus terug en besloot me daarom maar eens aan de pick-ups te gaan wagen. Hoewel Nederlanders waarschijnlijk na de achtste persoon “Ho ho! Vol is vol!” zouden gaan reopen, passen er met gemak 25 Birmezen in zo’n karretje. En ook 25 Birmezen en een hele grote Nederlander was geen probleem, wel een bezienswaardigheid. Twee uur lang zat ik volledig in elkaar gevouwen te proberen mijn hoofd en rug niet te bezeren en ook het glimlachen naar mijn mede-passagiers was een drukke bezigheid. Niet comfortabel, maar zeker een avontuur. Ik maakte onderweg nog een stop bij blijkbaar de grootste liggende Boeddha op aarde, die ze nog aan het afmaken zijn.

DSC_4103.jpg

DSC_4104.jpg

Niemand uit Moulmein haalt het in zijn hoofd om de boot te pakken naar Hpa An. Het duurt namelijk 5 uur, terwijl de bus er slechts 2 uur over doet. Omdat de tocht verschrikkelijk mooi is nemen buitenlanders bijna allemaal de boot, samen met bewoners van de kleine dorpjes onderweg. We probeerden zo comfortabel mogelijk te zitten op de krakende oude houten planken van de boot en genoten van het onrealistisch groene landschap. We voeren langs minuscule dorpjes en limestone peaks die uit het landschap omhoog schoten. We dachten even dat we het mooiste stuk gingen missen omdat de zon bijna onderging, maar bleken precies op tijd te zijn voor een prachtige zonsondergang.

DSC_4144.jpg

DSC_4147.jpg

DSC_4185.jpg

DSC_4208.jpg

Hpa An is de hoofdstad van Kayin staat, voorheen Karen staat. De Karen zijn de enige etnische groep die geen wapenstilstand met de regering hebben gesloten en dus in staat van oorlog zijn. (In de praktijk zijn er vele andere gebieden waar burgeroorlogen woeden) Niet heel ver ten noorden van hier wordt het vrij dramatisch, zeg maar Rambo area, maar Hpa An is een heel vredig, schattig (veilig) klein stadje in het mooiste landschap dat je je kan voorstellen.

Samen met vijf mensen uit mijn hostel huurden we een tuk-tuk voor een dag en reden langs praktisch alle bezienswaardigheden in de omgeving. Eerst bezochten we een klooster bij een raar gevormde rots met een pagoda erop, te midden van een meer en bergen op de achtergrond.

DSC_4243.jpg

DSC_4246.jpg

Vervolgens reden we naar de voet van de berg om naar de 1150 boeddhabeelden eromheen te gaan kijken. Daarna volgde het hoogtepunt: de Seddar Cave. Het begin van de grot is bezaaid met pagoda’s en boeddhabeelden en achterin de grot begint een lange tunnel naar de andere kant van de berg. Op blote voeten (dat heb je hier) en met zes minuscule zaklampjes liepen we door vleermuizenstront naar het einde. In de Lonely Planet wordt de grot omschreven als “some people’s idea of hell”. Dat viel eigenlijk wel mee, maar het meer aan de andere kant kwam verdacht dichbij mijn idee van het paradijs! Een visser woonde er met zijn familie in het meest serene landschap dat je ooit gezien hebt: een prachtig meer met waterlelies en een bergwand op de achtergrond. Op simpele bootjes, gemaakt uit 1 stuk hout, nam hij ons in groepjes van drie mee onder de berg door (!) naar een nog idyllischer meer aan de andere kant. Er was niets te horen dan kwakende eenden en kabbelend water.

DSC_4273.jpg

DSC_4302.jpg

Vanochtend ging mijn wekker om kwart voor vijf. Iets dat absoluut geen uitzondering is deze reis. Met vijf, gedeeltelijk dezelfde, hostelgenoten besloten we de hoogste berg in de omgeving te gaan trotseren. Bovenop de berg ligt een klooster en woont een kolonie aapjes. Het was goed dat we zo vroeg vertrokken, want het werd als snel bloedheet. De ruim 700 meter aan traptreden waren te doen, maar we waren wel helemaal kapot toen we boven aankwamen. Daar bleven we een uur of twee rondhangen om te kijken naar de apen en te genieten van een traditioneel Birmese lunch. Na een zweterige afdaling gingen we zwemmen in een nabij gelegen ‘zwembad’. Het was een provesorisch bad temidden van rijstvelden. Niet teveel nadenken over hygiene en oren boven water houden dus. Uiteraard waren we ook hier zelf de grootste attractie.

DSC_4339.jpg

DSC_4361.jpg

DSC_4378.jpg

DSC_4382.jpg

En dat waren mijn afgelopen dagen. Ik ben erg blij dat ik mijn programma heb omgegooid om dit stuk van het land te zien. De Mon en Kayin staten zijn allebei erg belangrijk ik de geschiedenis van Myanmar en het is goed om deze omgeving met mijn eigen ogen gezien te hebben. Meer dan voorheen valt de tegenstelling op tussen wat je weet van afschuwelijke verhalen in de omgeving en niets dan paradijselijke ervaringen. Je merkt eigenlijk helemaal niets van politieke onrust hier. Hier en daar is een legerbasis met soldaten met enorme geweren en midden in Hpa An staat een groot rood bord waarop staat dat iedereen die de eenheid van het land in gevaar brengt een vijand is. De kiosk genaamd “Rambo” in Moulmein vond ik een mooi voorbeeld van subtiel verzet. Maar verder doen mensen gewoon hun dagelijkse ding: ze gaan naar de markt, zwaaien naar buitenlanders en lijken de hele dag te lachen.

DSC_4139.jpg

Posted by Sanne.A 04:16 Archived in Myanmar

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Prima Rambokioskje heb je daar! En is die spoorlijn nog ooit in gebruik genomen, of is dat een soort van Betuwelijndrama geworden.

by Sjors

Heb weer genoten van je verhaal en de supermooie foto's. Al die boedhha's dat lijkt me wel heel indrukwekkend.

by ineke

Hello Captain,
Weer een pracht van een reisverhaal met foto's vol kwaliteit. Goed verhaal over de Birma spoorlijn, al de graven en het lijden van duizenden, ook goede foto's. Het lokale vervoer lijkt sprekend op eenzelfde vervoer in Kenia en Zimbabwe, in Harare noemde men het"emergency taxi's. Je gaat steeds beter schrijven, je beschrijving van je boottrips waren alsof je er zelf bij was.

by Bill Senden

Ik lach nu ook. Dankjewel Sanne.

by Ella

Wow Sanne, wat moet dit een geweldige reis zijn! Ik geniet erg van je verhalen en schitterende foto's! Keep up the good work

by Camille

Hoi Sanne
Wat een geweldige foto's en een mooi verhaal geniet maar lekker.
Groetjes Hans en Agnes

by Hans en Agnes

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint