A Travellerspoint blog

The Big Four

Vrijdagochtend om 6.00 klopte er iemand op mijn deur. Ik schok een beetje, want had hem zo vroeg nog niet verwacht! Ik deed stralend de deur open en zag een verwarde medewerker van het hotel: “your friend…?”. Ik verzekerde hem dat alles in orde was en dat hij naar boven mocht komen. Nog geen minuut later kwam Bouke ineens de hotelkamer inlopen. In Mandalay. In Myanmar!

Hij was uiteraard kapot van de reis (bij elkaar 30 uur, eerst drie vluchten en toen een nachtbus), maar meteen de eerste dag maakten we al een rondje door de chaotische , drukke, stinkende stad die Mandalay heet. Ik had al van vele mensen gehoord dat de stad lang niet zo idylisch en exotisch is als hij klinkt, maar de truc is dat je dat accepteert en dat je dan een prima tijd kan hebben. Meer dan op andere plaatsen is het hier een issue of je wel of niet de 10 dollar combo-ticket koopt. De opbrengsten gaan rechtstreeks naar de overheid en vele toeristische trekpleisters zijn aangelegd/opgeknapt met behulp van dwangarbeid. We besloten hem uiteindelijk niet aan te schaffen en een aantal tempels alleen van de buitenkant te bekijken. Het uitzicht van Mandalay Hill moest prachtig zijn, maar het maakte vooral nogmaals duidelijk hoe groot en stinkend de stad eigenlijk was.

12_1299765687254_Mandalay.JPG

Rondom Mandalay liggen een aantal oude (hoofd)steden, waaronder Mingun, Ava en Sagaing. Wij besloten de volgende dag een boot te pakken naar Mingun, waar de grootste stupa op aarde had kunnen staan, als de koning niet overleden was voor hij af was. Nu is het een enorm plateau. En het was er heel erg toeristisch! Sinds we met zijn tweeen de meer gebaande paden aan het verkennen zijn, kom ik dingen tegen die me daarvoor totaal vreemd waren in Myanmar: zeurende taxichauffeurs, bedelaars, t-shirtverkopers en vooral bussen/boten vol andere toeristen. Het is best wel even wennen, en soms ook wel lichtelijk irritant, want de afwezigheid van t-shirtverkopers is juist een van de dingen die Myanmar zo bijzonder maken. Maar uiteindelijk valt het best wel mee, het is nog geen Thailand. Daarnaast zijn toeristische gebieden heel erg geconcentreerd. Als je een paar blokken om loopt, wordt alles weer zoals in de rest van het land.

8_1299765681255_Boot naar Mingun.JPG

13_1299765688942_Mingun.JPG

Onze tour langs drie andere steden: Sagaing, Ava en Amarapura, viel redelijk tegen. In het hotel was ons verzekerd dat alle drie makkelijk in een dag pasten, hoewel wij vooral geinteresseerd waren in Sagaing en Amarapura. Uiteindelijk zijn we slechts drie kwartier in Sagaing geweest. We hebben alleen Sagaing Hill beklommen, van waaruit je een prachtig uitzicht had over de enkele duizenden tempels om je heen. Ava (of Inwa) was lange tijd de hoofdstad en spreekt nogal tot de verbeelding, maar is redelijk verpest door toerisme. Bouke en ik kunnen er gewoon niet zo tegen als je verplicht wordt eerst dit bootje voor 1000 kyat te nemen, waarna er een paard en wagen klaar staat om je voor 5000 kyat rond te rijden volgens een voorgeprogrammeerde route. Wij besloten dan ook de paarden te negeren en gingen wat rond wandelen. Tot onze grote verbazing deden de twee Chinezen met wie we samen op pad waren hetzelfde. Door de Birmezen werd onze keuze niet echt geaccepteerd. Ze wierpen zich bijna voor ons in het zand om ons in hun karretje te krijgen: “How much will you pay? Walking not possible, monastery vewy far! Here no sightseeing!”. Maar het wandelingetje beviel prima, en later hoorden we dat we voor het klooster ook nog eens de comboticket hadden moeten aanschaffen.

16_1299765697394_Toeristen in Ava.JPG

Doordat de tour verder zo gehaast was, kwamen we veel te vroeg aan in Amarapura, waar de langste teakbrug op aarde staat (ruim een kilometer) en waar de meeste mensen rond zonsondergang willen zijn. Uren lang wachten op een zon die onder gaat in de hitte was niet echt een pretje. Al met al geen groot succes dus deze tour, maar de zonsondergang bij de brug was wel prachtig.

1_1299765664537_Amarapura 1.JPG

2_1299765667521_Amarapura 3.JPG

19_1299765702582_Amarapura 4.jpg

Een van de dingen die ik absoluut wilde doen in Mandalay was een bezoek brengen aan de Moustache Brothers. Deze drie broers hebben met de hulp van praktisch de hele familie een show in elkaar gezet vol dans en zang. Heel traditioneel allemaal, behalve dat er ook een flinke portie satire in zit. Ze maken openlijk grappen over de regering, hooggeplaatste generaals en de geheime politie, die ze de KGB noemen. Voor Birmezen is de show strikt verboden en de broers worden nauwlettend in de gaten gehouden. Door veel internationale aandacht is het de broers echter gelukt om de show open te houden voor toeristen, die zonder problemen kunnen komen kijken in hun eigen huis. Over de jaren is ze verschillende malen bevolen om te stoppen, maar ze hebben dit altijd genegeerd. Als gevolg hebben twee van de drie broers vele jaren in gevangenschap doorgebracht. De show was interessant, af en toe ontzettend grappig, maar bovenal verschrikkelijk indrukwekkend.

14_1299765691317_Moustach..ers 2.jpg

De laatste dagen in mijn eentje zijn trouwens ook nog wel het beschrijven waard. Ik pakte voor het eerst een trein in Myanmar. Van Hsipaw naar Pyin U Lwin, dat twee uur van Mandalay af ligt in het Shangebergte. Hoewel de afstand ongeveer 150 km geweest moet zijn, deden we er een uur of acht over! Af en toe bijna kruipend, maar door een prachtig mooi landschap. De trein zat al snel overvol en schudde zo hard dat er constant tassen naar beneden vielen. Hoogtepunt was toch wel het Golteik-viaduct, dat in het begin van de 20ste eeuw door de Britten is gebouwd. Sindsdien is er nagenoeg geen onderhoud gepleegd aan de brug. In plaats van de brug goed te onderhouden hebben ze er hier voor gekozen stapvoets over de brug heen te gaan.

Pyin U Lwin was de vroegere zomerhoofdstad van de Britten, door de relatief koele temperaturen. Nu gaat de Birmese middenklasse er op vakantie, en ik besloot er dan ook een Birmese-middenklasse-dag van te maken. Ik bezocht de botanische tuinen, lunchte in een chique koffiezaak, liet me vervoeren in een paardenkoets (!), sliep in een prachtig hotel met een hele fijne tuin en ging eten in een ‘lounge restaurant’, waar de bedizening in pak (en slippers) rondliep.

18_1299765700347_Trein na.. Lwin.JPG

10_1299765684255_Golteik Viaduct.JPG

9_1299765682520_Botanisc.. Lwin.JPG

15_1299765696332_Paard en.. Lwin.JPG

11_1299765685239_Lounge r.. Lwin.JPG

Op dit moment zitten we in een tergend traag internetcafe in Bagan, op afstand de grootste toeristische trekpleister van het land. Toen lang geleden de Bamar vanuit Yunnan, China, naar Myanmar trokken en de Mon versloegen, heersten zij over een groot deel van hedendaags Myanmar. Koning Anawratha was onlangs bekeerd tot Theravada Boeddhisme en liet een aantal gigantische tempels bouwen. De vele koningen na hem deden hetzelfde. In totaal werden tussen de 11e en 13e eeuw zo’n 4000 tempels en andere religieuze objecten gebouwd in deze enorme stad. Vandaag de dag is de stad verdwenen, en wat overblijft is een bloedhete gigantische vlakte met meer tempels dan je je kunt voorstellen. Meteen na aankomst gingen we per paard en wagen een rondje door de tempels maken, om uiteinidelijk van een prachtige zonsondergang te genieten.

Gisteren huurden we fietsen en probeerden we zoveel mogelijk tempels te bezoeken. De lol ging er wel een klein beetje af toen mijn band binnen een uur lek was. Gelukkig was er vlakbij iemand die de band erg professioneel kon repareren. Hij vond maarliefst 6 gaatjes! Vlak voor de lunch was het weer raak, twee gaatjes dit keer. Dat betekent een stuk lopen naar een dorpje met 40 graden en zonder beschutting. Maar Bagan is zo mooi, dat zelfs dat de pret niet kon drukken. Ik ga er denk ik niet heel veel woorden meer aan vuil maken, zie de foto’s!

3_1299765669224_Bagan 1.JPG

4_1299765670287_Bagan 2.JPG

5_1299765672240_Bagan 3.JPG

17_1299765699316_Toeriste..Bagan.JPG

6_1299765678255_Bagan 4.JPG

7_1299765679270_Bagan 5.JPG

Nyaung-U, het dorpje waar we slapen, is een echt backpacker dorpje. Aan de ene kant heel fijn, want je kunt er pizza en pannekoeken eten, maar het is ook heel erg vervreemdend. Nyaung-U lijkt in geen enkel opzicht op wat ik tot nu toe van Myanmar heb gezien. Bouke en ik hebben al snel besloten dat alleen ‘the big four’ (Mandalay, Bagan, Inle Lake en Yangon) hem geen goed beeld van het land zouden geven. Na Inle Lake, waar we morgen naartoe gaan, gaan we daarom waarschijnlijk nog een rondje door de delta maken. Maar ik heb wel voor het eerst echt een vakantiegevoel. We hebben vanmorgen tot 9.00 uitgeslapen, terwijl ik ruim drie weken lang meestal voor 7.00 alweer op pad was. Ook hebben we een hele fijne hotelkamer, bungalowstijl, met eigen verranda, waar we gisteren avond heerlijk de fles wijn opgedronken hebben die Bouke mee had genomen uit Nederland.

Posted by Sanne.A 06:01 Archived in Myanmar

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Ik moet er een beetje van huilen..

by Ella

Goed om te horen dat Bouke goed aangekomen is (niet dat ik eraan twijfelde of dat ging lukken, hoor ;)). En toch wel weer heel bizar om jullie met z'n tweeën op die foto's te zien staan, haha.

Karlijn en ik hebben van de week Anouk op Schiphol ingehaald in het Nederlandse. Zou iedereen zich als jullie terug zijn weer op Nederlandse bodem bevinden? Schrik!

Geniet er nog even van!

by Els

Fijn te lezen dat jullie weer saampjes op stap zijn. Wat een mooie foto's.
Liefs Ineke

by ineke

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint