A Travellerspoint blog

Een overdosis aan water

Van de gebaande paden afgaan betekent alleen 's avonds electriciteit. En als je dan aan de kust zit en je je 's avonds vooral bezig wilt houden met al die zeevruchten die je er kunt eten dan komt er weinig van bloggen. De plaatsen die we de laatste tijd hebben bezocht krijgen daarom misschien niet zoveel aandacht als ze eigenlijk verdienen, want het was allemaal weer prachtig.

Hoewel Bagan en Inle Lake waarschijnlijk de twee grootste toeristische trekpleisters van het land zijn, gaan er geen fatsoenlijke bussen tussen de twee. Veel mensen besluiten daarom om 60 dollar voor een vlucht uit te geven, maar wij gingen, net als alle andere backpackers, met de minibus. Deze vertrok om de geniale tijd van 4.00 in de ochtend en kwam ruim 13 uur later aan. Alle toeristen werden heel luxe bij hun hotel opgehaald en in het busstation werden de overige kubieke centimeters volledig opgevuld met Birmezen. Wij zaten al absoluut niet lekker, we waren te groot voor de bus, maar de Birmezen zaten half over elkaar heen. Ook wordt er altijd gezellig veel overgegeven door kleine kinderen in Birmese bussen. Bijna elke rit is het wel raak. Er wordt weinig aandacht aan geschonken en ook het verband tussen TV kijken bij haarspeldbochten en autoziekte is hier nog niet ontdekt. Daarnaast heb ik nog nooit zo vaak autopech gehad als in Myanmar. De kwaliteit van de banden is dramatisch en we hebben vorige week drie keer een lekke band gehad in vijf ritten. Om even te demonstreren hoe slecht de banden wel niet zijn:

9_1300679173927_DSC02426.JPG

Inle Lake ligt in Shan staat (net als Hsipaw, waar ik een paar weken geleden was) en trekt enorm veel toeristen. Hoewel ook hier pizza en pasta gegeten kan worden, heeft het stadje Nyaungshwe meer karakter dan het stadje bij Bagan. We vonden een fantastische kamer in een teakhouten hotel voor helemaal niet zo heel veel geld.

Hoogtepunt van een verblijf in Inle is voor iedereen een boottocht over het meer. Het is een enorm bedrijvig gebied. Overal zijn marktjes, kleine fabriekjes en natuurlijk heel veel vissers. Lichtelijk vreemd is het “springende katten klooster”. Welke kant je ook op kijkt op het meer, overal gebeurt wat. De vissers zelf zijn bijna acrobaten. Ze staan met 1 voet op de punt van hun boot, roeien met hun vrije been en hebben daardoor twee handen over om zich met vissen bezig te houden. Erg fascinerend allemaal. De vissers worden waarschijnlijk wat betaald om hun kunstje te vertonen voor de toeristen, maar het lijkt erop dat ze in dit gebied nog altijd op dezelfde manier werken als eeuwen geleden. Verder wil ik er vooral niet te veel woorden aan vuil maken, ik denk dat de foto's voor zich spreken.

1_1300679163115_DSC_5010.JPG

2_1300679164459_DSC_5018.JPG

3_1300679166099_DSC_5020.JPG

4_1300679167349_DSC_5108.JPG

5_1300679169115_DSC_5146.JPG

6_1300679170209_DSC_5158.JPG

7_1300679171005_DSC_5175.JPG

8_1300679173099_DSC_5180.JPG

19_1300679202099_DSC_5057.JPG

20_1300679203130_DSC_5145.JPG

Na Inle Lake was het dan echt tijd om de gebaande paden af te gaan. We gingen naar de Irrawaddy Delta in het zuiden van het land. Het duurde ongeveer 24 uur en twee lekke banden om via Yangon in Pathein aan te komen. Daar zaten er een aantal dingen tegen. We waren vooral kapot, het was bewolkt en daardoor benauwder minder kleurrijk dan normaal, alles was smerig, vooral de restaurants en ons hotel was erg deprimerend. Ik denk nogsteeds niet dat Pathein, de vierde stad van het land, zo verschrikkelijk was, maar we hadden denk ik niet zo onze dag en waren dan ook niet zo onder de indruk van de stad.

De volgende dag daarom maar snel door naar het strand! 's Ochtends vroeg propten we ons in de "insanely uncomfortable minibus" (Lonely Planet) om ons in 3 uur naar de kust te brengen. En daar gebeurde iets wat hier in jaren niet gebeurd is: het regende in April! We zitten hier inmiddels midden in het hete seizoen en normaal valt er dan geen druppel en heb je gegarandeerd prachtig strandweer. Hoe het precies kwam weet ik niet, maar velen beweerden dat het iets met de aardbeving in Japan te maken had. We hebben twee dagen lang non-stop regen gehad. En niet een beetje miezer, maar keiharde regen, wind en kou. Daar was natuurlijk helemaal niemand op gekleed. Twee dagen lang zaten we samen met alle andere backpackers op een overdekt terras, gewikkeld in dekens voor de kou en gebrek aan (droge) kleding. De gezelligheid, friet en goedkope whiskey zorgden ervoor dat het eigenlijk twee hele leuke dagen zijn geworden.

10_1300679176068_DSC02438.JPG

11_1300679178115_DSC02444.JPG

12_1300679179177_DSC_5214.JPG

13_1300679190130_DSC_5227.JPG

Maar gelukkig hield het na twee dagen wel weer op, zodat we echt even van onze strandvakantie konden genieten. Chaung Tha is vooral een bestemming voor Birmese toeristen die in het rijtje resorts aan het strand verblijven. Dertig minuten lopen naar het zuiden liggen echter prachtige ongerepte stranden waar geen hond komt! Je kunt met gemak het hele palmenstrand voor jezelf hebben. Voor mij was het de meest idyllische strandvakantie ooit: overdag totale stilte op prachtige stranden met een knalblauwe lucht en 's avonds keuze uit tientallen restaurants die fantastische vis en zeevruchten op het menu hebben voor enkele euro's. De tweede zonnige dag was helemaal geniaal. We gingen per motortaxi naar 'het andere strand': Ngwe Saung. Dit strand ligt ongeveer 2 uur ten zuiden van Chaung Tha. Je rijdt door ongerepte jungle, afgelegen dorpjes en witte stranden vol krabben. Drie keer moet je een rivier over, waarbij de motors in kleine bootjes getilt worden.

14_1300679194224_DSC_5249.JPG

15_1300679196115_DSC_5296.JPG

16_1300679196943_DSC_5314.JPG

17_1300679199427_DSC_5337.JPG

18_1300679200662_DSC_5347.JPG

En nu zijn we weer terug in Yangon, klaar om morgen naar Bangkok te vliegen. Maar over Yangon blog ik de volgende keer. We moeten hier nog een hoop gaan bekijken en net zoals ik eigenlijk nog helemaal geen zin heb om het land morgen te verlaten, ben ik er ook nog niet aan toe om de laatste blog over Myanmar te schrijven.

Om nog even een beeld te geven van de reis tot nu toe:

Posted by Sanne.A 20:46

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Hoi Sanne,

Met enorm veel plezier heb ik tijdens jouw reis je blog gelezen. Heerlijk om zo mee te kunnen genieten door jouw verhalen en sprekende foto's. Via onze nieuwsbrief hebben meer mensen je blog kunnen lezen.

Wanneer je weer terug bent in Nederland, hoop ik je gauw te spreken en de foto's te bekijken.

Groet Lydia (Burma Centrum)

by Lydia

Weer een prachtig reisverslag en zo beeldend beschreven. Kan me voorstellen dat je nog niet weg wil.
Ineke

by ineke

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint